Ικαρία…το νησί του Ίκαρου και της μακροζωίας

Τελικά πολύ το είχα αδικήσει αυτό το νησί και έπρεπε να το επισκεφθώ για να καταλάβω τι εστί » Ικαρία» .

Η φράση «don’t listen what say, go see» ισχύει και με το παραπάνω!!!

Όντας κορίτσι της Μυκόνου – ασχολίαστο ?- κάθε φορα που ρωτούσα κάποιον που είχε επισκεφθεί την Ικαρία πως είναι σαν νησί όλοι-μα όλοι- μου έδιναν την εξής απάντηση: «Μην πας εκεί, δεν θα σ’ αρέσει είναι πολύ χύμα » .

What do you mean «χύμα»? Στο κύμα;

Μ ‘αύτα και μ’ αύτα έφτασα 32-και μεταξύ μας να μείνει- για να πάω και να ζήσω έστω και για λίγο τον μοναδικό ικαριώτικο τρόπο ζωής. Αφορμή ήταν μια βάφτιση στον Άγιο Κηρυκο που δεν θα μπορούσα να χάσω καθώς μια από τις καλύτερες μου φίλες βάφτιζε τα κοριτσάκια της .

Εύδηλος 

Το πλοίο μας άφησε στο λιμάνι του Εύδηλου και από εκει κάναμε περίπου μια ώρα για να φτάσουμε στην πρωτεύουσα του νησιού στον Άγιο Κηρυκο.

Η ομορφιά σ’ αυτο το νησί ειναι μοναδική και υπάρχει παντού. Την ομοιομορφία μπλε- λευκού στα σπίτια σπάνια την συναντάς ενώ δεν υπάρχουν σχεδόν πουθενά ξηρές και άγονες περιοχές. Απεναντίας, πρόκειται για ένα καταπράσινο νησί, γεμάτο από βλάστηση και δέντρα όπου μπορείς να βρεις όλων των ειδών από παραλίες…με άμμο, με πέτρες , με χαλίκι, ερημικές, οργάνωμενες με νερά καθαρά και τυρκουάζ σαν να μπαίνεις σε πισίνα.

Λένε ότι ο χρόνος και το ρολόι δεν χωρούν στην Ικαρια  και γι’ αύτο τον λόγο οι ντόπιοι δεν έχουν άγχος και ζουν πολλά χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι εκεί ειναι όλοι χαμογελαστοί και ευγενικοί πρόθυμοι να σε εξυπηρετήσουν και όταν τους ανταποκρίνεσαι με χαμόγελο τότε γίνονται χαλί να τους πατήσεις. Έιναι αισιόδοξοι και όντως κάποιοι δεν έχουν καμία αίσθηση του χρόνου κάτι για το οποίο έχουν παρεξηγηθεί.

Την πρώτη μέρα μείναμε στα Θέρμα. Πρόκειται για ένα ήσυχο παραθαλάσσιο χωριό που φημίζεται για τα ιαματικά λουτρά του! Γι’ αυτό κιόλας εκεί συναντάς περισσότερο οικογένειες ή άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην κάνουμε χάμαμ και υδρομασάζ στο «φυσικό σπήλαιο» που βρίσκεται στην άκρη της παραλίας κάτι το οποίο ήταν αναζωογονητικό. 

Τη δεύτερη μέρα οι εξορμήσεις μας ήταν κοντά στον Άγιο Κηρυκο – καθώς ήταν και η ημέρα της βάφτισης -.

Επισκεφτήκαμε δύο παραλίες το «Ιερό» και τον «Φάρο» .

Το Ιερό πρόκειται για ένα απάνεμο μικρό κολπίσκο με γαλαζοπράσινα νερά ενω ο Φάρος ειναι η πιο μεγάλη παραλία του νησιού όπου πραγματικά χαίρεσαι να κάνεις βουτιές και να εξερευνάς το βυθό- αν ποτέ πας, μην ξεχάσεις την μάσκα σου- .

Φάρος 

Το βράδυ της ίδιας μέρας μετά τη βάφτιση είχαμε την ευκαιρία να πάμε σε ικαριώτικο πανηγύρι στα Θέρμα. Σύμφωνα με τους ντόπιους, από την μια ήμασταν τυχεροί που πετύχαμε πανηγύρι τέλη Ιουνίου αλλά από την άλλη ήμασταν και άτυχοι γιατι το συγκεριμένο δεν αποτελούσε αντιπροσωπευτικό ικάριωτικο πανηγύρι με τους χιλιάδες ανθρώπους να χορεύουν μέχρι το πρωί. Παρ’όλα αυτά πήραμε μια γεύση χορεύοντας παραδοσιακούς χορούς και πίνοντας μέχρι τα ξημερώματα.

Την επόμενη μέρα αποφασίσαμε να πάμε στην βόρεια πλευρά του νήσιου ή όπως λένε οι ντόπιοι στην «πίσω» πλευρά. Από τον Εύδηλο και πάνω με λίγα λόγια ειναι όλα τα χωριά που προτιμούν οι νέοι για τις διακοπές τους. Λιβάδι, Μεσακτη, Νας, πανέμορφες παραλίες που πλημμυριζούν από νιάτα και ζωή.

Μεσακτή

Νας

Αφού πέρασαμε μια γεμάτη μέρα στη θάλασσα και είδαμε το υπέροχο ηλιοβασίλεμα στην παραλία του «Να» επόμενος σταθμός ήταν ο «Χριστός» Ραχών.

Σίγουρα όλοι έχετε ακούσει για το περιβόητο χωριό που αποκτά ζωή μετά τις 11 το βράδυ. Πιο συγκεκριμένα οι κάτοικοι εκεί έχουν αποφασίσει να ανοίγουν τα μαγαζιά τους από την Δύση μέχρι την Ανατολή του ηλίου και πολυ εύλογα θα αναρωτηθείτε για ποιο λόγο το κάνουν αυτο;

Οι περισσότεροι νομίζουν ότι οι Ικαριώτες είναι αδιάφοροι ή τεμπέληδες …Λάθος! Οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες άρα είναι λογικό να ανοίγουν τα καταστήματά τους το βράδυ αφού την ημέρα δουλεύουν στα χωράφια τους. Σε άλλα νέα…θα τους λεγαμε και δουλευταράδες!

Δεν σας κρύβω ότι εκείνη την ημέρα νιώσαμε και εμείς λίγο» γκρούβαλοι». Επειδή είμαι σίγουρη ότι οι περισσότεροι δεν ξέρετε τι σημαίνει αυτό σας παρουσιάζω τον ορισμό του αυθεντικού «γκρούβαλου» : «Όρος για τον τουρίστα που κατασκηνώνει για μήνες στην Ικαρία, κάνει επιδρομή στα φαγητά που υπάρχουν στα τραπέζια στα πανηγύρια όταν ο υπόλοιπος κόσμος χορεύει, ενώ συνηθίζει να χοροπηδά σε ρέιβ ρυθμούς κατά τη διάρκεια του ικαριώτικου πανηγυριού. «
Ναι, καμιά σχέση με μας αυτό αλλά σίγουρα θα υπάρχουν και υποκατηγορίες όπως «αυτοί που είναι όλη μέρα με μαγιό και άπλυτοι.»  ?

Σεϋχέλλες

Την επόμενη μέρα πήγαμε για τρέλες… στις Σεϋχέλλες !
Μια εξωτική παραλία που βρίσκεται κοντά στο χωριό Μαγγανίτης. Για να φτάσετε εκεί θα χρειαστεί να διασχίσετε ένα κατηφορικό και απότομο δρομάκι και στο τέλος να περπατήσετε πάνω σε λευκά βράχια, αλλά αξίζει τον κόπο. Τα κρυστάλλινα γαλάζια νερά και η λευκή άμμος θα σας μαγέψουν και θα θέλετε να μείνετε εκεί για πάντα!

Ήμασταν τυχεροί γιατί τις ημέρες που πήγαμε στο νησί ο καιρός ήταν καλός χωρίς αέρα και μόνο την ημέρα της επιστροφής, μας «χτύπησαν αλύπητα» τα μποφόρ.

Την Ικαρία την αγάπησα για τις παραλίες της, για την ηρεμία της, τους ευγενικούς κατοίκους, για την μοναδική ενέργεια της που σε γαληνεύει…

See you soon Ikaria! ❤️

Εύδηλος 

Σεϋχέλλες

Μαγγανίτης

Νας

Να

Νας

Ιερό


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *